به نسیمی همه ی راه بهم می ریزد

                                  کی دل تنگ توراآه بهم می ریزد

سنگ دربرکه می اندازم ومی پندارم

                                  باهمین سنگ زدن ماه بهم می ریزد

عشق برشانه هم چیدن چندین سنگ است

                                  گاه می ماندوناگاه بهم می ریزد

آنچه راعقل به یک عمربدست آورده است

                                  دل به یک لحظه کوتاه بهم می ریزد

آه یک روزهمین آه تورامی گیرد

                                  گاه یک کوه به یک کاه بهم می ریزد

             ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چشمان توجزدرپی زیبایی نیست

                                        آیینه اینقدرتماشایی نیست

حاصل خیره درآیینه شدن هاآیا

                                       دوبرابرشدن لذت تنهایی نیست

بی سبب تالب دریامکشان قایق را

                                       قایقت رابشکن روح تودریایی نیست

آه درآیینه تنهاکدرت خواهدکرد

                                      آه دیگردمت ای دوست مسیحایی نیست

آنکه یک عمربه شوق تودراین کوچه نشست

                                      حال وقتی به لب پنجره می آیی نیست

خواستم باغم عشقش بنویسم شعری

                                      گفت:هرخواستنی عین توانایی نیست

                 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                     اسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.ir

                                                      

                     اسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.ir

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1387ساعت 13:59  توسط پردیس و مهدیس  | 

سلام به دوستای گل وبامعرفتم

خوبین؟خوشین؟سلامتین؟

نمازوروزه هاتون قبول

حلابریم سراصل مطلب

ازعاطفه.ارشک.سامان.علی.نیوشا.ستاره وملیکامعذرت می خوام.به وبتون سرزدم ولی هرکاری کردم نتونستم کامنت بذارم.امیدوارم به بزرگواری خودتون ببخشید.

                                              

                    التماس دعا

                  

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387ساعت 16:57  توسط پردیس و مهدیس  | 

شنبه روخیلی دوست دارم

چون توبه من امیدمیدی

نوشته هامومی گیری

جاش کاغذسفیدمیدی

شعراموازبرمی خونی

برای هرکی عاشقه

شروع یه قصیده رو

به قلب من نویدمیدی

من عاشق یکشنبه هام

چون باتوتنهامی مونم

ترانه های خوبم و

توخلوت تومی خونم

بهت میگم که قلب من

فقط واسه تومی زنه

یک کمی اغراق میکنم

اینوخودم خوب می دونم

دوشنبه هارودوست دارم

چون روزدیوونگیه

عقل وبادست پس میزنم

اینم یه جورزندگیه

عاشق اون میشم که خوب

دیوونه بازی بلده

بردن وهیچ دوست نداره

عاشق بازندگیه

سه شنبه هارودوست دارم

چون عشقموپس نمیدی

اون قلب پرمحبٌت و

دیگه به هیچ کس نمیدی

دستموتودست می گیری

برام لالایی می خونی

غصه هاتوبه حس من

تاجایی که هست نمیگی

چهارشنبه هارودوست دارم

چون توبه من زنگ می زنی

به تیرگی های دلم

آبی کمرنگ می زنی

بااون صدای مهربون

اوٌل بهم سلام میدی

به شیشه های فاصله

یکی.یکی سنگ می زنی

پنج شنبه هارودوست دارم

چون دیگه غمگین نمیشی

دلواپس رهایی از

حرفای سنگین نمیشی

یه شاخه گل برات بسه

تابدونی دوست دارم

دربه دروخراب اون

گلهای رنگین نمیشی

جمعه دیگه نهایت

بایدکه عشقوبردارم

بعدیه هفته عاشقی

عشقوتودستت بذارم

بهش بگم اون روزارو

بااین یکی جمع بکنه

بعدش خودش می فهمه که

هفت روزکه دوسش دارم

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387ساعت 16:32  توسط پردیس و مهدیس  | 

یک روزبعدازظهروقتی که باماشین پونتیاکش می کوبیدکه بره خونه زن مسنی رودیدکه اونومتوقف کرد.ماشین مرسدسش پنچربود.اون می تونست ببینه که اون زن ترسیده وبیرون توی برفهاایستاده تااینکه بهش گفت:من جوهستم واومدم که کمکتون کنم.

زن گفت من ازسن لوئیز میام وفقط ازاینجاردمی شدم.بایستی صدتاماشین ازکنارم ردشده باشن واین واقعاًلطف شمارومی رسونه.اولاستیک روعوض کردودرب صندوق روبست وآماده شدکه بره،زن پرسید:من چقدربایدبپردازم؟

واوبه زن چنین گفت:"شماهیچ بدهی به من ندارید.من هم درچنین شرایطی بوده ام ویک نفرهم به من کمک کردهمون طورکه من به شماکمک کردم.اگرتوواقعاًمی خواهی که بدهیت روبه من بپردازیبایداین کاروبکنی.نگذارزنجیرعشق به توختم بشه!"

چندمایل جلوتر،زن کافه کوچکی رودیدورفت تا چیزی بخوره وبعدراهش روادامه بده.ولی نتونست بی توجه ازلبخندشیرین پیشخدمتی بگذره که می بایست ۸ماهه باردارباشه وازخستگی روی پابندنبود.اوداستان زندگی پیشخدمت رونمی دونست واحتمالاًهیچگاه هم نخواهدفهمید.وقتی که پیشخدمت رفت تابقیه صددلارشوبیاره،زن ازدربیرون رفته بود.درحالی که روی دستمال سفره این یاداشت روباقی گذاشت.اشک درپشمان پیشخدمت جمع شده بود،وقتی که نوشته زن رومی خوند:"شماهیچ بدهی به من ندارید.من هم درچنین شرایطی بوده ام ویک نفرهم به من کمک کردهمون طورکه من به شماکمک کردم.اگرتوواقعاًمی خواهی که بدهیت روبه من بپردازیبایداین کاروبکنی.نگذارزنجیرعشق به توختم بشه!"

اون شب زن پیشخدمت ازسرکاربه خونه رفت درحالیکه داشت به پول ویادداشت اون زن فکرمی کرد.وقتی که شوهرش درازکشیدتابخوابه به آرومی ونرمی به گوشش گفت:"همه چیزداره درست میشه.دوستت دارم،جو!"

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387ساعت 12:15  توسط پردیس و مهدیس  | 

داستان درباره یک کوهنورداست که می خواست ازبلندترین کوه هابالابرود.اوپس ازسالهاآماده سازی،ماجراجویی خودراآغازکرد.ولی ازآنجاکه افتخارکاررافقط برای خودمی خواست،تصمیم گرفت تنهاازکوه بالابرود.شب بلندی های کوه راتماما"دربرگرفت ومردهیچ چیزرانمی دید.همه چیزسیاه بودوابرروی ماه وستاره هاراپوشانده بود.همان طورکه ازکوه بالا می رفت چندقدم مانده به قله کوه،پایش لیزخوردودرحالی که به سرعت سقوط می کرد،ازکوه پرت شد.درحال سقوط فقط لکه های سیاه رادرمقابل چشمانش می دیدواحساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله قوه جاذبه اورادرخودمی گرفت.همچنان سقوط می کردودرآن لحظات ترس عظیم،همه ی رویدادهای خوب وبدزندگی به یادش آمد.اکنون فکرمی کردمرگ چقدربه اونزدیک است.ناگهان احساس کردکه طناب به دورکمرش محکم شد.بدنش میان آسمان وزمین معلق بودوفقط طناب اورانگه داشته بودودراین لحظه ی سکون برایش چاره ای نمانده بودجزآن که فریادبکشد:

                  "خدایاکمکم کن"

ناگهان صدایی پرطنین که ازآسمان شنیده می شد،جواب داد:

         "ازمن چه می خواهی؟"

-ای خدانجاتم بده!

-واقعا"باورداری که من می توانم تورانجات بدهم؟

-البته که باوردارم.

-اگرباورداری،طنابی راکه به کمرت بسته است بازکن!

.............................................یک لحظه سکوت.........................................

ومردتصمیم گرفت باتمام نیروبه طناب بچسبد.

گروه نجات می گویندکه:روزبعدیک کوهنوردیخ زده رامرده پیداکردند.بدنش ازیک طناب آویزان بودوبادستهایش محکم طناب راگرفته بود.

     !اوفقط یک متربازمین فاصله داشت!

وشما؟

چقدربه طنابتان وابسته اید؟

آیاحاضریدآن رارهاکنید؟

درموردخداوندهرگزیک چیزرافراموش نکنیدهرگزنبایدبگوییداوشمارافراموش کرده یاتنهاگذاشته است.

هرگزفکرنکنیدکه اومراقب شما نیست.

به یادداشته باشیدکه اوهمواره شمارابادست راست خودنگه داشته است.

                    

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387ساعت 10:10  توسط پردیس و مهدیس  | 

خاطرم هست شبی راکه باتودرددل می کردم.وقتی قلبم مالامال دردبی کسی بود،اشک رابه من هدیه کردی.وقتی سرم ازهوای بی کسی پرشده بود،مهررابه من هدیه کردی.وقتی پاهایم ازتنهارفتن سست شده بود،قدقامت الصلاة رابه من هدیه کردی.همه چیزبه من عطاکردی،ولی نگفتی اگرشانه هایم ازخستگی درهجوم تنهایی یخ زده بود...

ودرهمین هنگام درست وقتی که باچشم های مواجم درقدقامت الصلاة به آسمان خیره شدم.باچشم های زیبایت نگاهم کردی وگفتی:خودت رادرآغوشم رهاکن.بعدازآن هربارشانه هایم احساس خوشی نداشت،چشم هایم رابستم وبی پرواخودم رادرآغوشت رهاکردم.ای آرام جانم!گرمای وجودت درتمامی لحظات زندگی جریان دارد.من خودم رادرآغوشت رهامی کنم ومی دانم آغوشت همیشه به من مشتاق است،که توخودگفته ای:اگربندگانم بدانندکه من چقدربه آنهامشتاقم،بلافاصله جان می سپارند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم شهریور 1387ساعت 9:38  توسط پردیس و مهدیس  | 

تواون کوه بلندی که سرتاپاغروره

                                        کشیده سربه خورشیدغریب وبی عبوره

توتنهاتکیه گاهی برای خستگی هام

                                         

تومی دونی چی میگم

                             توگوش میدی به حرفام

به چشم من

                  به چشم من تواون کوهی

پرغروری.بی نیازی.باشکوهی

                                   طعم بارون.بوی رویا.رنگ کوهی

توهمون اوج غریب قله هایی

                                  تودلت فریاده اما بی صدایی

تومثل قله های مه گرفته

                              منم اون ابردلتنگ زمستون

دلم می خوادبذارم سرروشونت

                                      ببارم نم نم دلگیربارون

                            

عاشقی یعنی اسیردل شدن

                                     باهزاران دردوغم یکی شدن

عاشقی یعنی طلوع زندگی

                                    باصداقت همنشین گل شدن

عاشقی یعنی که شبهاتاسحر

                                   غرق دردنیای رویاهاشدن

عاشقی یعنی تحمل.انتظار

                                  مثل ماه آسمان تنهاشدن

عاشقی یعنی دودیده تاابد

                                پرزگوهرهای دنیایی شدن

                             

سلام.حال شما؟خوبین؟

بچه هامن به دلیل یه سری مشکلات دیگه زیادنمی تونم بیام تونت .ازاین به بعداین وبلاگ هر۵شنبه آپ میشه.وفکرنمی کنم دیگه نیازی به دعوت باشه.خودتون تشریف بیارین واگه تونستین کامنت بذارین.

قرررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررربون

همتون برم.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 9:41  توسط پردیس و مهدیس  | 

خاطرم آیدکه شبها

                       باتمام آرزوها

بوسه برلب های تشنه

                         می زدیم امادریغا

می روم غمگین وخسته

                           باتنی سردوشکسته

می روم اشکی بریزم

                          بادلی درخون نشسته

کوچه هاای کوچه ها

                         کوچه های آشنا

بشنویدبهرخدا

                 این قصه ی دردمرا

می کشم بردوش خود

                          کوله بارغصه را

باغمی بی انتها

                   آخرمراکرده رها

کوچه ها شایدنداند

                       این چنین دلگیرم امشب

این همه افسرده حالم

                          ای خدامی میرم امشب

                     

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 14:38  توسط پردیس و مهدیس  | 

     سلامسلامسلام

خوبین؟خوشین؟سلامتین؟چه خبرا؟

خب اول ازهمه.

ولادت مولودکعبه امام علی(ع)وروزپدرروبه همه ی شمادوستای عزیزم وپدرای ایرانی وبه خصوص پدرخودم تبریک می گم

حالایه خبرخوب

فرداتولد یه موجودخیلی خیلی خیلی....................نازنینهکه من خیلی خیلی دوسش دارم وبهترین دوستمه واون کسی نیست جز

                  مهدیس

مهدیس جون تولدت مبارکخیلی دوست دارم

خب بچه هادوست دارم کلی نظربدین وتولد مهدیس روتبریک بگین

فدای همتون تاآپ بعدی شماروبه خدامی سپارممواظب خودتون باشین

             خداحافظ

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 14:59  توسط پردیس و مهدیس  | 

کاش دردهکده عشق فراوانی بود

توی بازارصداقت کمی ارزانی بود

کاش اگرگاه کمی لطف به هم می کردیم

مختصربودولی ساده وپنهانی بود

کاش به حرمت دلهای مسافرهرشب

روی شفاف ترین خاطره مهمانی بود

کاش دریاکمی ازدردخودش کم می کرد

قرض می دادبه ماهرچه پریشانی بود

کاش به تشنگی پونه که پاسخ دادیم

رنگ رفتارمن ولحن توانسانی بود

مثل حافظ که پرازمعجزه والهامست

کاش رنگ شب ماهم کمی عرفانی بود

چه قدرشعرنوشتیم برای باران

غافل ازآن دل دیوانه که بارانی بود

کاش سهراب نمی رفت به این زودی ها

دل پرازصحبت این شاعرکاشانی بود

کاش دلهاپرافسانه ی نیمامی شد

وبه یادش همه شب ماه چراغانی بود

کاش اسم همه دخترکان اینجا

نام گلهای پرازشبنم ایرانی بود

کاش چشمان پرازپرسش مردم کمتر

غرق این زندگی سنگی وسیمانی بود

کاش دنیای دل ماشبی ازاین شبها

غرق هرچیزکه می خواهی ومی دانی بود

دل اگررفت شبی کاش دعایی بکنیم

رازاین شعرهمین مصرع پایانی بود

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 14:32  توسط پردیس و مهدیس  | 

سلام به دوستای گلم.ازهمتون ممنونم توی این مدت با نظرات قشنگتون ماروشرمنده کردین.راستی میخواستم به فرزادبگم وبش باز نمیشه.

                                         کوچیک همه ی شماپردیس

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 14:37  توسط پردیس و مهدیس  | 

معنای زنده بودن من باتوبودن است

نزدیک دور

              سیر گرسنه

                               رها اسیر

                                            دلتنگ شاد

آن لحظه ای که بی توسرآیدمرامباد

مفهوم مرگ من

                    درراه سرفرازی تودرکنارتو

                         مفهوم زندگی است

معنای عشق نیز

                        درسرنوشت من

باتوهمیشه.باتو

                    وبرای توزیستن است

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 14:27  توسط پردیس و مهدیس  | 

امشب تمام خویش راازغصه پرپرمیکنم

گلدان زردیادراباتومعطرمیکنم

تورفته ای ورفتنت یک اتفاق ساده نیست

ناچاراینپروازرااین بارباورمیکنم

یک عهدبستم باخودم وقتی بیایی پیش من

به احترام رجعتت من نازکمترمیکنم

یک شب اگرگفتی برودیگرزدستت خسته ام

آن شب برای خلوتت یک فکردیگرمیکنم

صحن نگاهت رابه روی اشتیاقم بازکن

من هم ضریح عشق راغرق کبوترمیکنم

شعریست باغ چشم توغرق سکوت وآرزو

یک روزمن این شعرراتا آخرازبرمیکنم

گرچه شکستی عهدرامثل غرورتردمن

اماچنان دیوانه ام که باغمت سرمیکنم

زیباخداپشت وپناه چشمهای عاشقت

بااشک وتکرارودعاراه توراترمیکنم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 14:21  توسط پردیس و مهدیس  | 

  1. دوستت دارم نه به خاطرشخصیت تو بلکه به خاطرشخصیتی که من درهنگام بودن باتوپیدامیکنم.
  2. هیچ کس لیاقت اشکهای تورانداردوکسی که چنین ارزشی داردباعث اشک ریختن تو نمیشود.
  3. اگرکسی تورا آن گونه که میخواهی دوست نداردبه این معنی نیست که توراباتمام وجودش دوست ندارد.
  4. دوست واقعی کسی است که دستهای تورابگیردولی قلب تورالمس کند.
  5. بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که درکناراوباشی وبدانی هرگزبه اونخواهی رسید.
  6. هرگزلبخندراترک نکن حتی وقتی ناراحتی چون ممکن است کسی عاشق لبخندتوباشد.
  7. توممکن است درتمام دنیافقط یک نفرباشی ولی برای بعضی افرادتمام دنیا هستی.
  8. هرگزوقتت راباکسی که حاضرنیست وقتش راباتوبگذراند نگذران.
  9. شایدخداخواسته که ابتدابسیاری افرادنامناسب رابشناسی وسپس شخص مناسب را.به این ترتیب وقتی اورایافتی بهترمیتوانی شکرگزارباشی.
  10. به چیزی که گذشت غم نخور به آنچه پس ازآن آمدلبخندبزن.
  11. همیشه افرادی هستندکه تورامی آزارند.بااین حال همواره به دیگران اعتمادکن وفقط مواظب باش که به کسی که توراآزرده دوباره اعتماد نکنی.
  12. خودرابه فردبهتری تبدیل کن ومطمئن باش که خودرامیشناسی قبل ازآنکه شخص دیگری رابشناسی وانتظارداشته باشی اوتورابشناسد.
  13. زیاده ازحدخودراتحت فشارنگذار بهترین چیزها زمانی اتفاق می افتدکه انتظارش رانداری.
+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 19:10  توسط پردیس و مهدیس  | 

یک نکته:

چه قدر جالبه که بدونید:۱ تا وقتی مریض نشی کسی برات گل نمی اره

۲-تا فریاد نزنی کسی به طرفت برنمی گرده

۳-تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه

۴-تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنتنمی اد

و۵-تا وقتی نمیری کسی تو رو نمی بخشه

                       از مجله ی مو فقیت... 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 10:16  توسط پردیس و مهدیس  | 

                                اینم برای اونایی که میگن حتماباید...بگین           
+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 10:7  توسط پردیس و مهدیس  | 

راستی بچه ها اب خوردین /افتابه رو کجا گذاشتین؟

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 10:5  توسط پردیس و مهدیس  | 

واگر ادم هم مثل من ادم بود

ودلش ني لبكي بود حزين

مي سراييد به اندازه يك حنجره در گوش زمان

قطعه شعري از عشق

كه همين عشق سراغاز من و عالم بود

قبل از اين بود جهان يكه ودر تنهايي

ظلماتي كه يقين ماتم بود

پس جهان بي من

يا من بي عالم

بود چيزي كه در ان چيز وجودي كم بود

وتويي جان جهان

نيز منم كالبدي

ارزشي بود اگر

بودن ما

با هم بود...

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 9:58  توسط پردیس و مهدیس  | 

رفیق من سنگ صبور غمهاست

به دیدنم بیاکه خیلی تنهام

هیشکی نمیفهمه چه حالی دارم

چه دنیای روبه زوالی دارم

مجنونم ودل زده ازلیلی یا

خیلی دلم گرفته ازخیلی یا

نمونده ازجوونیام نشونی

پیرشدم پیرتوای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه ی سردوسوت وکور

توی شبات ستاره نیست

موندی وراه چاره نیست

اگرکه هیچ کس نیومد

سری به تنهاییم نزد

اماتوکوه دردباش

طاقت بیارومردباش

تنهای بی سنگ صبور

خونه ی سردوسوت وکور

توی شبات ستاره نیست

موندی وراه چاره نیست

صدای سازم همه جاپرشده

هرکی شنیده ازخودش بی خوده

اماخودم پرشدم ازگلایه

هیچی ازم نمونده جزیه سایه

سایه ای که خالی ازعشق وامید

همیشه محتاجه به نورخورشید

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387ساعت 19:40  توسط پردیس و مهدیس  | 

اول از همه سلام

امیدوارم خسته نباشید اگر هم خسته اید با خوندنه این وبلاگ خستگی از تنتون در بیاد و شاد ترین لحظه ها رو در اینجا سپری کنید

           خوش بگذره...نظراتون برامون مهمه پس نظر یادتون نره

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 18:38  توسط پردیس و مهدیس  |